Een tochtdoor dit ingedijkt laagland info

Met Een tocht door dit ingedijkt laagland geeft het Ida Gerhardtgenootschap weer hoezeer de dichteres Ida Gerhardt (1905-1997) voortleeft in haar dichtregels op monumenten in Nederland.

Colofon
tekst:
Mieke van den Berg
foto’s:
Mathilde Rauwerda
redactie:
Gerda Braakman
opmaak inhoud en omslag:
Uitgeverij Kontrast - Ineke Jansen

Deze publicatie is mede totstandgekomen dankzij een bijdrage van het Prins Bernhard Cultuurfonds.

Het Ida Gerhardtgenootschap wil met de uitgave van dit boek de belangstelling voor het werk van Ida Gerhardt levend houden.
Na de lezing die professor Vonhoff in Gorcum voor het genootschap in het najaar van 2005 heeft gehouden over poëzie in openbare ruimten, kreeg het reeds eerder gerezen idee om dichtregels van Ida Gerhardt die u op monumenten in Nederland kunt vinden in een boek bijeen te brengen, vastere vorm. Het leek een goede gedachte dit boek in het jaar van het eerste lustrum van het genootschap te laten verschijnen.
De titel ‘Een tocht door dit ingedijkt laagland’ is ontleend aan het gedicht ‘Toen Holland antwoord gaf’ uit De zomen van het licht. Gerhardt schreef het gedicht in 1979, het jaar waarin zij de P.C. Hooftprijs ontving. Zij gaf daarmee blijk van haar waardering voor de erkenning van haar werk, een erkenning die zich ook uit in de vele opschriften zoals die in dit boek te vinden zijn. Gerhardt noemde zich in een andere context ‘één tussen de naamloos velen’ (‘Het carillon’, uit Het Veerhuis), maar we mogen gelukkig vaststellen dat zij niet naamloos gebleven is, en dat zij dit zelf ook heeft mogen ervaren.

Mieke van den Berg beschikt over een weelde aan informatie met betrekking tot Ida Gerhardt en haar werk. Zij heeft daarover ook gepubliceerd en was de aangewezen persoon om dit boek samen te stellen. Zij heeft zich daarbij niet beperkt tot het verzamelen van citaten en foto’s, maar ook van gegevens over de totstandkoming, de aanleiding en het gedicht dat is gebruikt. De foto’s bij haar teksten zijn door haar zelf uitgezocht of gemaakt door Mathilde Rauwerda, die met veel inzet voor dit doel door Nederland reisde.
Wij nodigen u uit om ‘een tocht door dit ingedijkt laagland’ te maken en behalve van het landschap, de steden en dorpen ook van de gedichten van Ida Gerhardt te genieten.
De samenstellers hebben hun best gedaan zo volledig mogelijk te zijn, maar houden zich graag aanbevolen voor eventuele aanvullingen of correcties, die dan in een volgende druk kunnen worden aangebracht.
Wij wensen u een inspirerende tocht.

Erik A.W. Bolle, voorzitter
Ida Gerhardtgenootschap

Het Ida Gerhardtgenootschap
Na lange tijd van voorbereiding werd op 15 augustus 2002 het Ida Gerhardtgenootschap opgericht. Het bleek dat bij velen de behoefte bestond om de belangstelling voor het werk van Gerhardt levend te houden. Het genootschap denkt dit te doen door:

het organiseren van bijeenkomsten, in groter en kleiner verband en regionaal gespreid

de uitgave van een tweemaal per jaar verschijnend bulletin, Schriftuur.

jongeren enthousiast voor Ida Gerhardt te maken. In haar dankwoord bij de uitreiking van de P.C. Hooftprijs sprak zij: “Jongeren op wie mijn hoop gevestigd is”.

Zie ook: www.idagerhardtgenootschap.nl

Foto Ida Gerhardt
Ida Gerhardt

Ida Gerhardt
Ida Gerhardt werd op 11 mei 1905 geboren te Gorinchem als tweede dochter in het gezin Gerhardt.
Op het Erasmiaans gymnasium te Rotterdam was zij leerlinge van de dichter J.J. Leopold, die haar zoveel liefde voor de klassieken bijbracht dat zij klassieke talen ging studeren.
Als classica was zij jarenlang werkzaam in het onderwijs, haar eerste vaste aanstelling was in Kampen, later was ze als docente verbonden aan de Werkplaats van Kees Boeke in Bilthoven.
Maar ze voelde zich in de eerste plaats dichter. Als meisje van vijf jaar wist ze al dat het woord in haar te vondeling was gelegd: ‘Waarvoor ik moest zorgen,/ met mijn leven moest borgen:/ tot aan mijn dood’.
Ida Gerhardt liet een omvangrijk oeuvre na: van Kosmos (1940) tot en met De Adelaarsvarens (1988)
Diverse malen werd ze gelauwerd maar de P.C. Hooftprijs 1979 vormde een kroon op haar werk.
Ida Gerhardt overleed op 15 augustus 1997 te Warnsveld bij Zutphen.