Wim Meyles loopt op de geschiedenis vooruit met een verzameling humoristische volksverhalen uit alle delen van ons land. Geniet van de avonturen van een bonte stoet helden en antihelden, zoals Jan de Witwasser, Egbert Ego, Gijs en Kobus Plukker, Liflaf en Vads. Ontdek waarin een klein volk groot en een groot volk klein kan zijn …..

Wim Meyles verwierf landelijke bekendheid met zijn woordspelingen in de jaren tachtig en zijn satirische sprookjesbundels ‘De Pitbull en de Zeven Geitjes’ en ‘Schrans en Frietje’ in de jaren negentig.

- woord vooraf

- over de auteur

- bibliografie

Woord vooraf

Het is november 2075. Buiten blaast een broeikasstorm de bladeren van de bomen. Binnen brandt de open haard. De hele familie is present, want opa en oma zijn een weekje over uit de Costa Olanda. Als de grotemensenagenda is afgehandeld, zijn de kinderen aan de beurt. En meteen klinkt het in koor: “Opa, vertel nog eens over het Plastic Tijdperk.”

Ach ja, het Plastic Tijdperk ….. Die wonderlijke oude tijd, toen vertrouwde materialen als hout, steen, metaal en glas vervangen werden door goedkope kunststoffen. Winstbejag was de drijfveer van het bedrijfsleven, bezuinigingswoede die van de overheid. Maar ook de burger liet zich meeslepen door de waan van de dag. Wie een jarige wilde feliciteren, haalde een bosje rozen bij de kunstbloemist. Vrouwen, zelfs die uit de betere kringen, behingen hun mantelpakjes van acryl met plastic juwelen. Ouderen met slijtageverschijnselen lieten zich een fabrieksknie, een kunstheup of een plastic zak aanmeten. En voor al die namaakspullen betaalde men met een klein plastic pasje dat men altijd bij zich droeg.
Hebbedingetjes, ikkisme, chemovoer, geldvoetbal: het zijn zomaar een paar woorden die me te binnen schieten als ik terugdenk aan deze bizarre periode uit onze vaderlandse geschiedenis. Maar het was ook de tijd van hangjongeren, vetlijders en afdankbejaarden.
Ouderen, in het Plastic Tijdperk nog verguisd als dure zorgslurpers, zijn tegenwoordig graag geziene gasten. Hun anekdotes over onze voorouders zijn altijd weer een bron van vermaak. Hoe vaak hebben we niet gegniffeld om de verhalen van mensen die zich bij nepkaarslicht tegoed deden aan E-eten van wegwerpbordjes; die hun medicijnen moesten halen bij de zorgverzekeraar; en die volslagen nutteloze producten kochten alleen omdat er veel reclame voor gemaakt werd?
Maar laat ik mijn inleiding kort houden. Mijn rol is slechts die van de aangever. Geïntrigeerd door de vele fantastische verhalen en geruchten over het Plastic Tijdperk, heb ik de afgelopen jaren een rondreis door ons land gemaakt. Met open oog en luisterend oor heb ik een schat aan sagen en legenden verzameld. Uit alles wat mij is onthuld, toevertrouwd en ingefluisterd, heb ik voor deze bundel de verhalen gekozen die de kenmerken van het Plastic Tijdperk het mooist weerspiegelen.

En dus ….. “Heb ik jullie wel eens verteld hoe het Plastic Tijdperk begon? Het verhaal van Wilhelmus, de ingenieuze ingenieur? Nee? Nou, dan wil ik eerst graag een kruidenbittertje om de keel te smeren. En luister dan maar goed …..”

Vanuit zijn belangstelling voor en kennis van taal en psychologie publiceert Wim Meyles (1949 - ) zowel op vakgebied als in het ontspannende genre. Hij heeft Engels gestudeerd en is in het dagelijks leven werkzaam als schooldecaan in het voortgezet onderwijs. Hij is getrouwd, heeft drie kinderen en vijf kleinkinderen.

Bibliografie

Van Wim Meyles verschenen eerder de volgende titels:

Spelen met Woorden (1980)
(woordspelingen)

Stof Genoeg (1982)
(woordspelingen)

Glimmen van de Lach (1983)
(woordspelingen)

Rijmelarie (1984)
(light verse)

Sodeklonje!! (1985)
(woordspelingen)

Pennestreken (1986)
(woordspelingen)

Laaiend van de Kou (1987)
(verhalen)

De Pitbull en de Zeven Geitjes (1991)
(sprookjes)

Schrans en Frietje (1993)
(sprookjes)