Jantje is weg !!! bevat een keuze uit de opmerkelijke literaire historie van Guus Dijkhuizen, landelijk en regionaal bekend als auteur van eigenzinnige vertelsels die zich kenmerken door puntigheid, humor en onverwachte wendingen.
Een weloverwogen greep uit zijn eerder verschenen verhalenbundels
-    De bijbel van Guus en Hans (1977)
-    Wacht even met snurken       (1980)
-    Een bewijs van wild plezier   (1981)
en uit een aantal periodieken, o.a. uit het helaas ter ziele gegane
-    De Rheder Spreng
samen met een aantal niet eerder gepubliceerde verhalen. Op
deze wijze is een sterk wisselend, zeer plezierig geheel ontstaan.
Guus Dijkhuizen kreeg landelijke bekendheid ondermeer als redacteur van zijn tijdschrift Gandalf en als directeur van het door hem opgerichte en vormgegeven kunstencentrum Kunsthuis 13 te Velp. Momenteel beheert hij Galerie Klas Vijf, een galerie voor prachtige hedendaagse beeldende kunst in het Gelderse Velp, bij Arnhem.




Guus Dijkhuizen (Amsterdam, 1937) bracht zijn jeugd door in pleeggezinnen en tal van wees- en kinderhuizen. In het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog werd hij als zevenjarige samen met z’n oudere broer en jongere zus vanuit een tehuis in Zutphen op transport gezet naar Duitsland. Daar werden zij in de laatste maanden van de oorlog, samen met een groot aantal andere kinderen, aan hun lot overgelaten. Door dit Duitse avontuur en het verblijf tot zijn 19e verjaardag in allerslag   kinderopvanghuizen van christelijke beginselen en van elkaar afwijkende uitleg van de leer, kreeg hij van jongsaf de twijfel en het relativerend vermogen met de paplepel in gegoten.
In de roerige zestiger en zeventiger jaren van de achter ons liggende eeuw kreeg Guus Dijkhuizen landelijke bekendheid met de door hem uitgegeven perodiek Gandalf, een tijdschrift dat steunde op de door hem uitgedachte filosofie De anti esthetica en ondermeer ook door zijn Vereniging ter bevordering het aftreden van Burgemeester Van Hall, waarvan hij het enige verenigingslid was.
Na die roerige periode was hij als journalist verbonden aan verschillende maandbladen o.a. Avenue en was jarenlang vaste medewerker van het literaire tijdschrift De Gids. Hij woonde in die periode op verschillende locaties  in Nederland. Het langst in de door hem zelf vertimmerde boerenhofstee Huize Moeder in Nijeholtwolde. Een verslag van het leven daar werd de basis voor zijn boek Tegen kweek en onrecht. In de loop van de tijd verscheen een aantal boeken van zijn hand. Onder andere Een bagatel, Met innige groetjes van Onze Lieve Heer (interviews met mensen van Godsvoorlichtingsdienst). Een bewijs van wild plezier(ontuchtige verhalen), De bijbel van Guus en Hans (een bewerking van het oude testament) en Wacht even met snurken.

In 1982 verhuisde van hij van  Friesland naar het Gelderse Velp waar hij in 1984  Kunsthuis 13 stichtte, een centrum voor muziek, theater en beeldende kunst. Voor dit initiatief werd hij bij zijn afscheid als directeur geëerd met een lintje: Ridder in de orde van Oranje Nassau. Vanaf juni 2001 is hij de gelukkige bezitter van Klas Vijf, een Galerie voor hedendaagse beeldende kunst aan de Oranjestraat in Velp.