omslag elio pelzers Het contrast van Kristiansund
Reisimpressies
Elio Pelzers
Honden met bergsokken, een fles “Allesverloren”, eindeloze vlakten met dennen en sparren die stierlijk gaan vervelen en een knorrepotterige Fransman die enkele woorden Duits spreekt. 
Het zijn ingrediënten uit de korte reisverhalen van reisjournalist Elio Pelzers.  Hij reisde voor zijn reisgidsen en -artikelen naar het stille, dramatische noorden en het levendige zuiden en nam de verhalen mee terug. De schrille stem van de landlady in Wales die aan suikerziekte lijdt. Met klompen over de Groenlandse ijskap? Appelstroop in eigen land. Het geel van herfstige lariksen. Het landschap kleurt geregeld de stemming van de schrijver.
De verhalen in deze reisimpressiebundel laten zich vaak lezen met een glimlach.
foto elio pelzers
Reisjournalist Elio Pelzers (1959) houdt van dramatische, stille landschappen en onbekend erfgoed, ook in populaire gebieden. Reizen fascineert  hem enorm.
Hij schrijft reisgidsen en -artikelen, onder andere over Groenland, IJsland, Noorwegen, Færøer, Noord-Scandinavië,  Zwitserland, Niederrhein (Duitsland) en Noord-Italië. Ook zijn er van zijn hand verschillende boeken over het Nationale Park De Hoge Veluwe.
Nu is er van hem een boek met korte, krachtige reisverhalen: Het contrast van Kristiansund.


www.eliopelzers.nl             bestellen Het contrast van Kristiansund
Het contrast van Kristiansund

 
Het regent al de hele ochtend. De weg van Trondheim naar Kristiansund is op diverse plekken gestremd door werkzaamheden. De omleiding blijkt over tolwegen en tolbruggen te gaan. Het schiet niet echt op. De laaghangende bewolking en regen belemmeren het beloofde uitzicht over de Arsundfjord. In Tømmervåg is de veerboot net naar de overkant vertrokken. Ik moet een uur wachten op de volgende boot. De koffie in het kleine café smaakt niet. Op het geplastificeerde menulijstje staan wafels met zure room. “De wafels heb ik nog niet gebakken”, zegt de serveerster in gebroken Noors. Ze blijkt van oorsprong Duitse, afkomstig uit de voormalige DDR. Haar man kon in Duitsland geen werk vinden en dus zijn ze enkele jaren geleden neergestreken in Noorwegen. Ze heeft geen goed woord over voor Noorwegen. Ja, ze heeft net als haar man wel werk gevonden, maar het land is “helemaal niks”. Het weer brengt haar vaak in een depressieve stemming, het regent te veel en de winter duurt te lang. “Maar het landschap is hier prachtig”, probeer ik nog. “De bergen en fjorden die ken ik inmiddels wel”, antwoordt de Duitse. Ze vertelt over haar moeizame contacten met de Noren. Ze mist de gezelligheid van haar Duitse thuisland en haar familie. Buiten regent het nog steeds. Ik word somber van het gesprek met de serveerster. “Ach, Kristiansund stelt eigenlijk ook niets voor. Ik heb daar niks te zoeken”, vindt mijn gesprekspartner, terwijl ze me voor de tweede keer koffie aanbiedt. Ik bedank bedrukt. De boot vertrekt gelukkig op tijd. Als ik Kristiansund binnenrijd breekt het wolkendek open. Blauwe stukken lucht worden zichtbaar boven de stad en de haven. Vanaf een boogbrug kan ik de verschillende delen van de stad goed overzien. De huizen en schepen kleuren fel in de zon die nu even doorbreekt. De zwartgrijze wolken contrasteren zwaar met de blauwe gaten in het wolkendek. In de verte op zee regent het weer. Het licht is op slag veranderd. De helderheid en het doordringende blauw krijgen nu enkele minuten de kans om de stad op te lichten. Ik rijd naar het regionale verkeersbureau. Een enthousiaste medewerkster ontvangt mij en we raken in een geanimeerd gesprek over de schoonheid van het Noorse land. Ze heeft eerder gewerkt op Spitsbergen en op de Lofoten. “Ik werk het liefst aan de kust, waar het landschap open en gesloten tegelijk kan zijn”. Ze voelt zich aangetrokken door de dramatiek van de kustbergen en de openheid van de zee. Ik vertel haar van mijn weinig opbeurende ontmoeting met de Duitse serveerster en de opzienbarende wolkentaferelen boven Kristiansund.
Het binnenrijden van de stad heeft me weer vrolijk gestemd. Ze knikt:  “Ja, Kristiansund kan verschrikkelijk mooi zijn. Het ene moment regent het pijpenstelen, het andere moment breekt de zon door en parelt de stad in het zonlicht. Ja, Kristiansund kan erg contrastrijk zijn”.

2


4  3



11