De tekeningen in deze bundel zijn uit de serie ‘Ede volgens Broek’ van de Edese Post. Dit huis.-.aan.-.huisblad verschaft mij zo een podium om mijn visie op de Edese samenleving te geven. Ik houd van de milde spot; humor is immers de smeerolie van de kritiek en maakt de harde werkelijkheid dragelijk. Ik heb geen voorkeur voor bepaalde onderwerpen: alles wat in het nieuws komt, kan slachtoffer worden van mijn tekenpen. Tekenen is een eenzame bezigheid, want creativiteit en spontaniteit verdragen zich niet met overleg of discussie. Het blijft daardoor wel afwachten wat de lezers er van vinden. Voordat ik de tekening bij de krant inlever, krijgen mijn collega’s van de afdeling algemene en juridische zaken van de gemeente Ede hem te zien. Dat is een spannend moment: een licht gegrinnik, een schaterlach, een aarzelende stilte? Komt het over wat ik bedoel? Wordt een politicus herkend? Het is niet alleen een proef voor degene die de tekening te zien krijgt, maar ook voor de tekenaar zelf.
Het leuke van het maken van spotprenten is voor mij dat het meer is dan tekenen alleen: een klein verhaal vertellen, iets in scène zetten, de lezer een spiegel voorhouden, maar dan wel een lachspiegel.
Voor degenen die even de ‘actualiteit van de dag kwijt is’ staat achterin een geheugensteuntje.

Rob Broek
www.edevolgensbroek.nl/

Rob Broek woont sinds 1981 in Ede en is vanaf datzelfde jaar als jurist werkzaam bij de gemeente Ede. Terwijl de meeste anderen na de lagere school het tekenen lieten voor wat het was, ging hij er gewoon mee door. Op de middelbare school haalde hij voor tekenen de hoogste cijfers; thuis vulde hij al gauw hele schetsboeken met stripfiguren. Dat ging nog wel eens ten koste van zijn huiswerk.

Hield hij in het begin zijn tekeningen min of meer voor zichzelf, gaandeweg kreeg hij de behoefte om met zijn geesteskinderen naar buiten te treden. Bijvoorbeeld met zijn ontwerpen van geboortekaartjes van zijn kinderen, het ontwerpen van logo’s en het verluchtigen van programmaboekjes voor trouwerijen.
Ook zijn werk gaf hem reden tot tekenen. Voor het personeelsblad van eerst de provincie Noord-Holland (Op Dreef) en later de gemeente Ede (Interediar) maakte hij illustraties bij artikelen, heuse strips, karikaturen en andere spotprenten. Daarnaast maakte hij illustraties voor presentaties en portretten van collega’s die afscheid namen of een jubileum te vieren hadden.
Zijn tekentalent kwam hem verder goed van pas bij een andere liefhebberij: het maken van videofilms. De titels voor deze films goot hij in animatiefilmpjes. Na de intrede van het digitale tijdperk legde hij zich toe op het realiseren van computeranimaties.
Vanaf maart 2004 is het tekenen een betaalde bijbaan voor hem en werkt hij als freelancer voor de Edese Post. In 2006 is hij begonnen met exposities van zijn werk.