Ik had mijn vader er wel eens over gehoord, maar hem nog nooit gezien, “zijn map met verhalen”. In de loop der jaren had hij veel geschreven en hij wilde dat graag bundelen tot een boek. Na zijn overlijden, 5 oktober 2002, werd ik er vrijwel direct mee geconfronteerd. Een prominente plaats innemend op zijn werkkamertje stond hij daar, “zijn map met verhalen”. Achteraf bleek mijn vader al verder te zijn dan wij als gezin konden vermoeden, zo had hij al contact gehad met een uitgever teneinde te bezien of “zijn” bundel uitgegeven kon worden. Ook had hij al een titel klaar, “Van Fluitersmaat tot Fluitersdreef”, met als ondertitel “verhalen uit de historie van het oude dorp Renkum door C. Burgsteyn”. Het meest werd ik echter getroffen door de opdracht “voor Henny, kinderen en kleinkinderen”. Toen wist ik dat ik er iets mee moest doen, ik moest zijn gedachtegoed uitdragen, en blijven uitdragen. Alleen zo kon ik hem de plaats geven die hij verdiende in Renkum, “zijn wereld”.

Pas nadat je je eerste stappen als “schrijver/historicus” gezet hebt, kom je ook de eerste problemen tegen. Wat wordt leidend in het boek? Zo wilde ik graag professionele ondersteuning hebben en vond die in de persoon van Mieke Mintjes, voorwaar geen onbekende te Renkum, en historisch Renkum. Zij had regelmatig samengewerkt met mijn vader, en verenigde in zich zowel gevoel voor schrijven als wel het gevoel dat mijn vader had bij de historie van Renkum. U begrijpt, ik was zeer content met het feit dat ze mee wilde werken.

Samen met haar werd de leidraad bepaald voor het boek. We wilden dat het een boek werd “door, over en voor” Cees Burgsteyn. Het moest daar doorgaan waar hij met zijn “map”, noodgedwongen, gestopt was.
Het “door” moest van zijn hand komen, Cees moest naar ons inzicht zijn eigen boek schrijven. We hadden daarvoor twee opties, de eerste was om diverse artikelen ineen te schuiven en het geheel te redigeren. De tweede optie was om de diverse series separaat als hoofdstukken te gebruiken, met als nadeel dat sommige feiten dubbel beschreven zouden kunnen worden. Om echter zo authentiek mogelijk te  blijven hebben we voor de tweede mogelijkheid gekozen, waarbij middels voetnoten zaken geredigeerd zouden worden. Dit laatste is achteraf anders gelopen dan we vooraf verwacht hadden, het onderzoek van Piet bleek namelijk als achtergrond informatie uit te groeien tot een separaat hoofdstuk van zijn hand.
Tot onze spijt moesten we echter wel een keuze maken uit de door Cees gepubliceerde artikelen, er was teveel materiaal en we konden niet alles opnemen in het boek. Derhalve hebben we gekozen voor een drietal verhaallijnen die geschreven zijn in een periode van ruim vijftien jaar. Het “over” zou van onze hand komen, zo wilden we namelijk een hoofdstuk wijdden aan Harten en het geslacht waar Cees uitkwam, een hoofdstuk dat Mieke voor haar rekening zou nemen. Uiteindelijk zou het zo resulteren in een boek “voor” Cees Burgsteyn, een boek over datgene waar hij voor stond, de historie van Renkum, en we hopen oprecht dat we hierin geslaagd zijn.
Toen na het inleveren van de kopy bleek dat “we iets teveel geschreven hadden”, waren we blij dat er een oplossing gevonden werd in een dubbeluitgave. Ook dat heeft zijn charme, deel 1 waarin Cees Burgsteyn “zijn” verhaal zou doen, deel 2 aanvullend, ondersteunend en nieuw. Twee delen, separaat informatief voor een eigen lezerskring, tezamen behorend tot één Renkumse historie. Daarom zijn deze boeken geschreven, in de hoop dat gelijk de roos kleur geeft aan een mensenleven, dit boek meer kleur zal geven aan de historie van Renkum. We willen  graag eindigen met een citaat van Cees zelf.

“Het doet mij dan ook plezier, om deze gegevens voor publicatie te kunnen uitwerken, wetende hiermede in de voetsporen van mr. smid H.H. van Roest verder te kunnen gaan.
Want, zo schreef hij o.a. in zijn voorwoord "Laat het zo rond gaan van de één op de ander". Het is fijn, om daar aan te mogen meewerken“.