Tineke A.K. Hartgers – Biel

In de bundel De tijd gemeten weet Tineke Hartgers met gevoel voor detail grote en kleine gebeurtenissen in een breder perspectief te plaatsen. Heden, verleden en toekomst lopen als een rode draad door de bundel en roepen herkenning op.
De reflectie van haar ervaringen met de onmenselijke gevolgen van de oorlog in Bosnië, is een klacht, maar biedt tegelijkertijd een houvast voor hoop en vertrouwen dat de kracht van het ‘menselijke’ in de mens zal overwinnen.

Gedurende twee jaar gaat er maandelijks een team van de organisatie 'Homeopaten Zonder Grenzen' naar Bosnië, waar zij een week lesgeven en behandelen. Dit estafetteonderwijsproject is tot stand gekomen naar aanleiding van de vraag of klassieke homeopathie hulp kan bieden bij de behandeling van het posttraumatische stressyndroom. Nederland werkt op deze wijze in Tuzla, Engeland in Sarajevo en Duitsland in Mostar. Drie maal ging Tineke Hartgers als lid van het Nederlandse team naar Tuzla.
 

Zo wordt mijn tijd gemeten
in jaren en seizoenen.

Te kort om ruim te oogsten.
Genoeg om veel te doen.
 

De tijd gemeten - Tineke A.K. Hartgers – Biel 
ISBN 90 75665 34 2  € 12,50

Takkenhout - Tineke A.K. Hartgers- Biel
ISBN 90-75665-21-0  € 12,50

Uitgeverij Kontrast – Oosterbeek -  www.uitgeverijkontrast.nl

‘Ik hoop dat mensen wat aan mijn gedichten hebben’
Dichteres uit Ellecom bundelt werk
Door Joris Polman
ELLECOM - Tineke Harters-Biel uit Ellecom was tien jaar oud toen ze haar eerste dichtregel aan het papier toevertrouwde. Inmiddels is ze 53 en vandaag is haar eerste dichtbundel gepresenteerd: ‘Takkenhout’. Tineke Hartgers over betrokkenheid, relativering en de mogelijkheden en beperkingen van taal.
‘Ik ben soms een beetje jaloers op mensen die goed zijn met hun handen’, vertelt Hartgers. ‘Mijn man is bijvoorbeeld beeldhouwer. Het is veel tastbaarder wat hij maakt. Toch is schrijven ook een soort beeldhouwen. De woorden zijn steentjes die je samenvoegen tot een zin en uiteindelijk een gedicht te komen. Taal is enerzijds beperkend, omdat je een gevoel heel moeilijk op papier kan zetten. Maar als je er langer mee bezig bent, zie je dat taal eigenlijk ook eindeloos veel mogelijkheden biedt.’
Tineke Hartgers woont sinds anderhalf jaar in Ellecom. Ze komt van oorsprong uit Groningen, waar ze een studie tot röntgenlaborante voltooide. Daarna vertrok ze voor anderhalf jaar naar Zwitserland. Toen ze terugkeerde in Nederland, leerde ze haar man kennen. Ze droomde van een huis in een bosrijke omgeving. Met de verhuizing naar Ellecom ging een droom in vervulling.

Mensen helpen
Hartgers heeft nu een homeopathiepraktijk in het dorp. ‘Ik heb wat met mensen helpen. Om die reden ben ik uiteindelijk ook homeopaat geworden. Toen mij gevraagd werd om mijn gedichten te bundelen en te publiceren, vroeg ik me eerst af of mensen wat aan mijn gedichten hebben. Ik schreef voor mijzelf, had nooit de gedachte te publiceren. Het gaat mij niet om succes, ik hoop gewoon dat mensen iets hebben aan mijn bundel.’
De muze van Tineke Hartgers is letterlijk de wereld om haar heen. De onderwerpen van haar gedichten lopen uiteen van haar opgroeiende kinderen tot asielzoekers en brandhaarden. ‘Ik heb de bundel zelf samengesteld. In totaal staan er 59 gedichtjes in, waarvan ik enkele meer dan twintig jaar geleden heb geschreven.’
Hartgers heeft een aantal gedichten bewust niet opgenomen: Sommige gedichten zijn te intiem. Ze gaan over mensen uit mijn directe omgeving en ik wil niet dat mensen door publicatie worden gekwetst.’

Relativering
Hartgers legt in haar gedichten een enorm gevoel voor relativering aan de dag. ‘Het is goed als mensen dromen. Maar het is minstens zo belangrijk om met beide benen op de grond te blijven,’ zegt ze. Hartgers laat de lezer van haar dromerige mijmeringen soms met een zin weer terugkeren in de realiteit. Niet zelden brengt dit een glimlach op het gelaat van de lezer.
Ik wil niet pathetisch zijn,’ zegt Hartgers. ‘maar veel van mijn gedichten gaan over gevoelens. Als het leven me makkelijk afgaat, heb ik minder behoefte om te schrijven. Een bericht in de krant kan me echter al aan het denken zetten over een vers.’
Een gedicht ontstaat bij Hartgers op de meest uiteenlopende momenten. Ze heeft dan ook altijd een notitieblokje bij de hand om aantekeningen te maken. ‘Soms zit ik in de auto en schiet er een gedachte door mij heen of hoor ik een mooie zin op de radio. Die noteer ik dan. Deze notities kunnen later uitgroeien tot een gedicht.’
‘Takkenhout’ is vandaag gepresenteerd bij boekhandel Jansen & De Feijter in Velp.

Geworteld

Ik heb het bos m’n zorgen en m’n verdriet verteld ...
De beukenstammen kraakten in de wind.
Geen boom viel om ...

Uit de bundel  Takkenhout